NOME/TIPO

Simbolizamos con este nome, non só especificamente os carriños de nabo (ou remolacha) que noutros tempos o adulto lle construía ao neno/a baixo a atenta mirada (e participación nos momentos en que esta era posible) deste, senón a todo tipo de enredos autoconstruídos que posibilitan o movemento e, en definitiva o adestramento sensomotor do neno/a. No caso que nos ocupa, o adulto (non exento de certa habelencia) sérvese dunha cachola de nabo ou de remolacha para construír un auténtico carriño do que o neno/a (evidentemente, con xeito, dada a súa febleza) poderá tirar, cargando e descargando as mercadorías que estime oportunas. Nos tempos que nos tocou vivir, co carro desterrado das faenas agrícolas, un coche e mesmo un tractor poden cumprir a mesma función sempre que a habelencia do “construtor” o permita.